سليم بن قيس مىگويد : من چون احاديث كتاب خود را جمع كردم ، در زمان حضرت سجّاد زين العابدين علىّ بن الحسين عليهما السّلام به مدينه مشرّف شدم و اين احاديث را سه روز متوالى قرائت كردم ، آن حضرت همه را تصديق فرمود . عرض كردم : فدايت شوم سينهء من از مفاد و مفهوم بعضى از اين احاديث به تنگ آمده زيرا مضمون بعض آنها هلاكت و شقاوت جميع امّت محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلّم است از جميع مهاجرين و انصار و تابعين غير از شما اهل بيت و شيعيان شما . حضرت در جواب فرمود : يا اخا عبد القيس اما بلغك انّ رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم قال : انّ مثل اهل بيتي كمثل سفينة نوح فى قومه من ركبها نجى و من تخلّف عنها غرق ، و كمثل باب حطّة فى بنى اسرائيل ؟ فقلت : نعم - الى ان قال عليه السّلام : - أ و ليس هذا الحديث وحده ينتظم جميع ما افظعك و عظم فى صدرك من تلك الاحاديث « 1 » - الحديث . « اى برادر قيسى آيا به تو نرسيده است كه رسول اللّه فرمود : مثل اهل بيت من در ميان شما مثل كشتى نوح است در ميان قوم خود ، هر كس سوار شد نجات پيدا كرد و هر كس تخلّف ورزيد غرق شد ، و ديگر مانند درحطّه در بنى اسرائيل است ؟ ( كه هر كس وارد شد گناهش آمرزيده شد ) . عرض كردم : بله ، فرمود : آيا اين حديث به تنهائى مبيّن و مفسّر تمام آن احاديثى كه تو را نگران كرده و در نزد تو بزرگ و عجيب آمده نيست ؟ » كناية از آنكه هر كس از اهل محبّت اهل بيت باشد مانند كسى است كه سوار كشتى نوح شده و بالأخره نجات مىيابد ، و امّا معاندين و دشمنان‌اند كه دستخوش غرق خواهند شد . و اين فرمايش حضرت بعينه همان فرمايش امير المؤمنين عليه السّلام است دربارهء عامّهء مردم كه آنها را جزو مستضعفين محسوب داشته است . سيّد هاشم بحرانى از طريق خاصّة روايت كرده است از ابو حمزهء ثمالى از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام از جابر بن عبد اللّه انصارى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم در مرض موت خود به فاطمه سلام اللّه عليها گفتند : پدرم و مادرم فدايت باد اى نور ديده ، دخترك من بفرست شوهرت بيايد نزد من . حضرت فاطمه به حسن فرمود : برو نزد پدرت بگو : جدّم تو را مىخواهد . امام حسن به سوى پدر رفت و به او گفت . حضرت

--> ( 1 ) « كتاب سليم » ص 66 ، 67 .